“Hey lieverdje van me, hoe is het met je schatje?”
“Ja, goed hoor, hoe is het met jou?”
Je zou denken dat dit een gesprek is tussen twee goede vriendinnen, maar nee. Twee volwassen, stoere Turkse kerels groeten elkaar op deze manier. Meestal gaan deze liefkozende woorden gepaard met twee zoentjes. Op Istiklal lopen mannen arm in arm op straat en vinden het absoluut niet erg om een arm over de schouder te gooien. Op zich heeft dat wel iets en misschien kunnen de mannen in Nederland daar wel wat van leren. In Nederland laten de mannen hun vriendschap blijken met woorden zoals “Hey ouwe! Hoe istie nou?”. En als die ouwe geluk heeft, krijgt hij een hand geschud.
De Turkse mannen hier komen bij mij vrouwelijk over. Terwijl ze toch een behoorlijk temperament hebben. Zodra ze boos zijn schelden ze er op los en dan is het alles behalve vrouwvriendelijk. Het zijn haantjes en concurreren graag. Maar die zelfde mannen die elkaar aan het uitdagen zijn om stoer over te komen, staan in de MANGO met een strak outfit en een sjaaltje, lingerie op te vouwen voor een zakcentje, zonder zich er voor te schamen. Het zijn twee uitersten. Met meerdere dingen zoals in dit land trouwens. Misschien is Turkije gewoon het land van uitersten. Geen ruimte voor balans.
