“Jullie lopen al de hele ochtend gevaar!!” Riep de buurvrouw nadat ik slapend de voordeur had opgedaan. “Horen jullie dan niet dat jullie waterleiding lekt? Jullie lopen al de hele ochtend groot gevaar! Ik hoor jullie waterleiding lekken en jullie leven op de begane grond en als je die niet héél snel laat maken, staat jullie huis onder water meid! Schiet eens op, kom op, word wakker en bel iemand!!”.

Ik wist niet wat ik hoorde. Ik sliep nog half en het leek zelfs alsof ik nog aan het dromen was. Ik zag Titanic taferelen voor mij ogen. Dat het huis overliep met water en ik mijn huisgenoten moest redden en moest happen naar adem. Ik bedankte de buurvrouw en smeed de deur dicht. Ik hoorde haar nog steeds schreeuwen: “Schiet je wel op, jullie zijn in gevaar, bel een loodgieter!!” Ik wist niet hoe snel ik op zoek moest naar die waterleiding. Of bedoelde ze waterpijp? Wat is het verschil? Wat is leiding in het Turks? Paniek! Ondertussen keek ik naar de vloer, op zoek naar water. We waren immers in groot gevaar en we lagen nog allemaal te slapen zonder dat we iets doorhadden!

Waar zitten waterleidingen in hemelsnaam in Turkse huizen? Al zoekend probeer ik mijn huisgenoten wakker te schreeuwen.

En daar was die dan. De gesprongen waterleiding. Ik had hem gevonden. En er kwamen letterlijk een paar druppels uit! Niet eens! Het zou minimaal driehonderd jaar duren voordat mijn badkamer een klein beetje natte vloer zou krijgen. Dit kon het niet zijn, er moest iets anders aan de hand zijn. Ik ging op zoek naar iets anders, maar nee, dat was het gewoon! Ik had een near death experience door een paar druppeltjes water.

Mijn Turkse huisgenote kwam langzaam naar me toe lopen en vroeg of ik oké was, blijkbaar zag ik er bleekjes uit. Ik vertelde wat de buurvrouw allemaal had verteld en en mijn huisgenote zei op volledig koele wijze: “Er leven zeventig miljoen mensen in dit land Suna, er lekt wel eens vaker een waterleiding. Ze weet dat je er wat aan gaat doen als ze zo dramatisch doet. Anders laat je het lekken gaan, tot het écht een keer een probleem wordt. Zo gaat dat hier. Ik bel de loodgieter wel. Watch and learn”.

“Ja hallo, we hebben een groot probleem. Onze waterleiding lekt en als het nog een paar uur zo doorgaat, dan hebben we binnen een paar uur liters water in huis. We wonen namelijk op de benedenverdieping en dit is extreem gevaarlijk. Kunt u meteen langskomen? Hier moet meteen iets aan gedaan worden”.

Binnen tien minuten stond de loodgieter voor de deur!

“Dat die loodgieter niet boos op je werd dat je hem hebt gebeld voor een paar druppels”.

“Hij weet hoe het systeem hier werkt Suna. Je moet vechten voor je plek. Op momenten waarvan jij vindt dat ik niet ethisch bezig ben, ben ik blij dat ik mijn zaken heb geregeld. Iemand anders gaat het in ieder geval niet voor je regelen”.

“En die mensen die dan écht een loodgieter nodig hebben?”

“Suna, zo gaat het zelfs met ambulances, laat staan loodgieters”.

Die woorden hakten er bij mij wel in. Ik had de energie niet om na te denken hoe zo’n probleem in Turkije dan opgelost zou moeten worden. Of je past je aan of je krijgt niks voor elkaar in dit land. Geen ruimte voor naïviteit.