“Ik kende alleen maar de omgeving waarin ik leefde. Het was 1976, toen ik samen met mijn moeder en drie broertjes, op dertienjarige leeftijd naar Nederland vloog. Ik had mijn eigen hoofdstad nog nooit gezien, en toen stond ik daar opeens. Op het vliegveld van Amsterdam. Het hele vliegtuig zat vol met vrouwen en kinderen en die stonden bij de koffers allemaal verlegen om zich heen te kijken. De vrouwen duwden onzeker hun jonge zoontjes naar voren en lieten ze voorop lopen.”“Mijn drie jaar jongere broertje liep de bewegende loopband op alsof hij een stap zette op de Maan. Ik weet nog dat hij op die band stond en naar zijn voeten keek, vol ongeloof. Hij werd verrast door het afstapje, wist niet hoe hij moest afstappen en viel, waardoor een hele groep vrouwen tegen hem opbotsten. Vallen en opstaan was het in Nederland, dat merkten we toen al.”
“We gingen met de auto naar de Rietdijk in Charlois, waar we zouden gaan wonen. De eerste dagen hebben we ons rot gezocht in de supermarkten naar Turkse ingrediënten, maar konden niks vinden. We gingen improviseren. Je ooms begonnen al snel met school. Je opa wilde niet dat ik naar school ging, dus in plaats van dertien, had hij me bij aankomst bij de gemeente opgegeven als zestien jaar. Ik mocht dus je ooms naar school brengen en halen, maar mocht zelf het speelplein niet op. Tot mijn zeventiende heb ik, samen met je oma, binnen gezeten. Ik deed niet veel. Ik keek een beetje uit het raam naar de fietsende Nederlanders en riep je oma als ik een Turk zag lopen. Ik keek naar tekenfilms zoals Tom en Jerry, wachtte op de vijftien minuten Turkse televisie die iedere week werd uitgezonden en doodde mijn hersencellen door verveling. Ik vergat alles wat ik op de basisschool had geleerd. Als ik nu terug denk, is het zeer triest dat de ontwikkeling van een kind achteruit kan gaan door niets te doen.”
“Op mijn vijftiende ging ik met je oma, iedere avond twee uurtjes schoonmaken bij de Belastingdienst. En op mijn zeventiende ging ik fulltime werken. Groente inpakken. Weer samen met je oma, want alleen ergens naartoe, dat mocht niet. De overige collega’s waren ook alleen maar Turkse vrouwen, dus van het Nederlands kwam opnieuw niet veel terecht. Per week verdiende ik ongeveer 225 gulden. 25 gulden mocht ik houden en de rest ging naar je opa, die het weer uitgaf aan drank.”
Ma hield op met praten. Neuriënd pakte ze het deksel van de pan, om met gesloten ogen de geur van haar gerecht op te nemen. “Ma! En toen??” “Dat vertel ik je morgen, bij de gevulde paprika’s.”
Het moet toch erg moeilijk geweest zijn voor die eerste migranten in een ver vreemd land met al die rare gewoontes he.
Niet wonderlijk dat men die samenhorigheid zo koestert, toch?
Komt me bekend voor…..
Laat ik beginnen met je feliciteren met je mooie “poëtische” stukken en beschrijvingen van je ontwikkelingen in NL.
Wat mij als blanke Hollander meteen opvalt is het verbod op studie en ontwikkeling voor meisjes. Zo bouw je als islamitische gemeenschap voortdurend mee aan een op achterstand zetten en houden van 50 procent van de islamitische gemeenschap. Ik gebruik de term islamitisch omdat het niet alleen een Turks probleem is, maar uit gesprekken met en onderzoeken over Marokkanen, Koerden, Egyptenaren en Afghanen weet ik dat het probleem daar ook aanwezig is. Bij Iraanse (Perzische) vrouwen heb ik die ervaringen niet. Daar zijn de vrouwen over het algemeen net zo hoog zo niet hoger geschoold dan de blanke autochtone vrouwen en is de ambitie om verder te komen ook vele male hoger dan bij blanke Hollandse vrouwen. Iets wat je ook ziet bij oost Europese vrouwen. Daar is ook een enorm streven naar hogerop komen.
Is het interessant om de positie, maar ook de wil van vrouwen in verschillende culturen, religies te onderzoeken? Zoals Max Weber dat in de 20 jaren van de vorige eeuw deed met Joden, Protestanten, Katholieken en Chinezen en het maatschappelijk succes van die verschillende cultuur groepen? En dan islam meenemen? Sunna en Shii en Suffie verschillen etc. inbouwen?
Het is natuurlijk interessant om te vragen naar de wil van deze vrouwen. Waarom zijn Perzische vrouwen hoger opgeleid? Ik denk toch dat ze het van huis uit mee krijgen. Het verschil zit in de ouders. Misschien dat er daarom ook gevraagd moet worden naar de beweegredenen van de ouders.