Lange blonde haren dansen met de wind. Femme fatale verpakt in lelieblank omhulsel. De zon kust sproetjes op haar schouders. Het is zomer, 1983.

Mijn moeder zet de vaatwasser aan en pakt de Turkse theeglazen erbij. Ze weet dat ik op het vervolg zit te wachten. Ze vertelt verder.

“Daar stond ik dan. Voor de deur van mijn ouderlijk huis, waar ik was weg gelopen. Maar ik had geen keus. Ik had geen ander deur om bij aan te kloppen. Je vader en ik keken elkaar in spanning aan, ik nam diep adem en drukte op de bel. Mijn kleinste broertje, toen tien jaar, deed de deur open. Hij schrok en keek me in stilte aan.”

Mijn moeder staat in de keuken haar gerecht voor te bereiden zoals alleen mijn moeder dat kan. Terwijl de gevulde paprika’s aan het koken zijn, doet ze haar schort af en we gaan aan de keukentafel zitten. Ma vertelt verder.

“Ik kreeg dus 25 gulden van je opa. Dat was niet veel maar meer had ik eigenlijk ook niet nodig. Ik deed maar weinig. Wat ik wel erg vond, was dat je opa de rest van mijn welverdiende salaris uitgaf aan alcohol. Hij ging voor biermerk Oranjeboom werken en toen begon eigenlijk het gezeik.”